Γαστρονομία

Η Σκιάθος ήταν πάντα ευλογημένη με μια πλούσια γαστρονομική παράδοση — μια παράδοση που συνεχίζει να ακμάζει μέχρι σήμερα.
Στα παλαιότερα χρόνια, οι ψαράδες αντάλλασσαν το καθημερινό τους ψάρεμα με λαχανικά και ελαιόλαδο από τους αγρότες, δημιουργώντας μια μοναδική κουζίνα που συνδύαζε αρμονικά τις γεύσεις της θάλασσας με τα άγρια χόρτα του νησιού.

Ο γαστρονομικός πλούτος της Σκιάθου ήταν και παραμένει εντυπωσιακός.
Στο παρελθόν, οι ψαράδες αντάλλασσαν τους θησαυρούς της θάλασσας με τα λαχανικά και το λάδι των αγροτών. Αυτό το “παιχνίδι” ανταλλαγής δημιούργησε μια αρωματική κουζίνα βασισμένη στα θαλασσινά και τα άγρια χόρτα (τα γνωστά “χόρτα”).

Το ψάρι στιφάδο –όπως η συναγρίδα, ο ροφος (λευκός ή μαυρόψαρος) και η πεσκανδρίτσα– καθώς και τα “τσόφλια” (όπως αποκαλούσαν οι Σκιαθίτες τα οστρακοειδή και τους αστακούς, λόγω της σκληρής εξωτερικής τους μορφής και της μικρής ποσότητας σάρκας που έχουν), μαγειρεύονταν με κολοκυθάκια και χόρτα του βουνού. Σέσκουλα, ζοχοί, μυρώνια και αμέτρητα ακόμα άγρια χόρτα συνδυάζονταν μαγικά με θαλασσινά, αναδεικνύοντας τα αρώματα του νησιού.

Οι βραχώδεις κόλποι και οι νησίδες γύρω από τη Σκιάθο αποτελούν πλούσιες ψαρότοπους. Θα βρείτε ψάρια κοντά στα Λαλάρια, γύρω από τα νησάκια, την Τσουγκριά και την περιοχή του Κάστρου. Ψάρια επιφανείας για σούπα ή σχάρα, πετρόψαρα για τηγάνισμα, αλλά και καλαμάρια, γαρίδες, καραβίδες, αστακούς, πεταλίδες και στρείδια — όλα λιάζονται στα δίχτυα, έτοιμα να τιμήσουν το τραπέζι της Σκιάθου.